Stories

Xavi Lleonart Blanco & Albert Beltrán over Hockey in Nederland, EHL & WK2018.

Hoe was de overgang van de Spaanse naar de Nederlandse competitie nu jullie allebei de eerste helft van het seizoen gespeeld hebben?

Albert: Eerlijkheidshalve heeft het me meer moeite gekost dan ik dacht om te wennen, maar gelukkig kon ik rekenen op de steun van mijn teamgenoten. Zij hebben me door de eerste weken heen gesleept. Nu gaat het prima. Xavi: De eerste weken waren gecompliceerd, alles is nieuw en je hebt eigenlijk amper de tijd om je aan te passen omdat het seizoen al begin September startte en ik de week na de start aan de selectie van HC Bloemendaal werd toegevoegd. Na deze eerste weken, was ik echter al snel gewend aan de dagelijkse routine en manier van trainen.

Wat heeft jullie het meest verbaasd aan de Nederlandse competitie als je het moet vergelijken met Spanje?

Albert: Het competitieve aspect. Ieder team wil winnen en winnaar worden en, in tegenstelling tot Spanje, kun je hier zelfs onderaan eindigen en toch nog landskampioen worden. Alles is ook heel erg nauwkeurig tot in de puntjes geregeld hier en er worden heel veel doelpunten gemaakt. HOOFDKLASSE HEREN 2017-2018 : BLOEMENDAAL – ROTTERDAM : BLOEMENDAAL Vlnr Oliver Polkamp, Albert Beltran, Florian Fuchs en Seve van Ass. Foto : Ben Haeck

Xavi: Alle teams hebben een heel hoog niveau. Eigenlijk kunnen ze makkelijk van elkaar winnen en er is weinig verschil tussen de teams. Dat wil ook zeggen dat je geen tijd hebt om je rust te pakken, je moet op de maandag na de hockeyzondag eigenlijk weer direct aan de bak. In Spanje en met name voor mij bij RC Polo, was het verschil tussen de teams veel groter. Als je bij de top behoort is de kans dat je punten kwijtraakt veel kleiner. Dat verlaagt het spelniveau. Daarentegen is het niveau van arbitrage (niet zozeer het niveau van de scheidsrechters – er is bijvoorbeeld een hele goede, namelijk Coen van Bunge) in mijn ogen laag in Nederland. Dat gezegd hebbende fluiten ze in Nederland niet om ieder wissewasje en hebben meer en beter contact met de spelers.HOOFDKLASSE HEREN 2017-2018 : BLOEMENDAAL – ORANJE-ROOD : BLOEMENDAAL Xavi Lleonart Blanco en Robert van der Horst. Foto : Ben Haeck

Een van de grootste veranderingen die er dit jaar plaatsvinden in hockey is de regelwijziging bij de EHL. Wat is jullie mening over de dubbele puntentelling bij veldgoals bijvoorbeeld? Denk je dat dit het spel zal beïnvloeden en vooral de teams die met name ‘afhankelijk’ zijn van hun strafcorners? En zal deze regel standhouden in de reguliere competitie?

Xavi: Ik vind het een hele domme regel. Ik ben van mening dat de strafcorner inderdaad niet overheersend mag en kan zijn in het spel, maar om nou dubbele punten te geven voor velddoelpunten gaat me te ver. Dat lost ook niets op. Ik vind ook dat deze regel de hockeysport minder aantrekkelijk maakt voor de kijkers en het spel veel te ingewikkeld maakt. Albert: Persoonlijk vind ik deze regel ook maar niks. Een doelpunt is immers een doelpunt en de strafcorner maakt de wedstrijd naar mijn mening alleen maar spannender en kan het hele spel ten goede beïnvloeden. Dat gezegd hebbende is de hockeysport de laatste jaren aan veel veranderingen onderhevig geweest zoals o.a. de buitenspel regel, de selfpass en het eigen doelpunt, en als het publiek het mooi en goed vindt dan zal deze regel toch zijn doorgang vinden in de reguliere topcompetities.

Wat kan de Nederlandse competitie volgens jullie nog leren van de Spaanse competitie, zowel op het spelniveau, maar ook op het gebied van organisatie, kampioenschappen, clubzaken etc. ?Albert: Wat mij vooral is opgevallen is dat de Spaanse clubs multi-sportclubs zijn met niet alleen hockey, maar ook tennis, fitness, een zwembad en meer. Dat mis ik wel. Hier zijn het hockeyclubs, met een clubhuis en velden. Waar ik vandaan kom, bij AHTC Terrassa, is er naast hockey ook de mogelijkheid om te tennissen, te zwemmen, padel te spelen en er is zelfs een ouderwetse motorcross baan.  Xavi: Ik denk dat Spanje niets beter doet dan Nederland. Op een enkel klein detail na wellicht, ben ik van mening dat eigenlijk alles beter is in Nederland. Dat is ook te merken aan de resultaten van de Nederlandse teams in de hoofdklasse, de EHL en in de Nederlandse selectie.

Omgekeerd dan, welke aspecten uit het Nederlandse hockey nemen jullie mee terug naar Spanje?

Xavi: Op clubniveau bijvoorbeeld de sponsoring en hoe dat hier bij de clubs geregeld is. Dat helpt niet alleen de clubs, maar ook de spelers op economisch gebied. Daarnaast is het competitie format geweldig! In Spanje spelen we het hele jaar om vervolgens een Copa del Rey in 1 weekend te spelen (een soort final 4 voor het landskampioenschap, red.), maar in Nederland hebben ze een betere manier, namelijk de play-offs met 3 wedstrijden, een halve finale en een finale om uiteindelijk de landskampioen te kunnen worden. Daarnaast is het spel in Nederland veel attractiever. Alle teams in de hoofdklasse spelen om te kunnen winnen en spelen dus aanvallend. Ik heb in Spanje moeten meemaken dat het team dermate defensief was dat de spelers niet eens de eigen cirkel uit durfden te komen. Tot slot staat sportiviteit heel hoog in het vaandel. Zodra het eindsignaal is gefloten zijn de spelers geen tegenstanders meer, maar vrienden. Dat is in Spanje heel anders. Helaas.  Albert: De manier waarop de hockeysport zichtbaar wordt gemaakt en in beeld word gebracht. Iedere zondagavond zenden ze in Nederland de highlights van de hoofdklasse wedstrijden uit en iedere zondagmiddag 1 hele wedstrijd. In Spanje is dat niet het geval; daar worden alleen de EHL, de Copa del Rey en de wedstrijden van de nationale teams uitgezonden. Door het aan te pakken zoals in Nederland maak je de sport groter en bekender en zouden in Spanje veel meer kinderen en jongeren gaan hockeyen.

Waarop ligt jullie focus in 2018, met die overvolle kalender in de hoofdklasse en het WK heren in Bhubaneswar? Xavi: Voorop staat HC Bloemendaal. Het WK hockey is pas eind van 2018 en dus nog even ver weg. Na juni ga ik me op het WK Hockey richten. Albert: Mijn focus ligt allereerst op het winnen van het landskampioenschap met HC Rotterdam en alles wat daarbij komt kijken. Dan wil ik natuurlijk met HC Rotterdam tijdens de EHL in de Final 4 komen en die – uiteraard – ook winnen. Pas daarna kan ik mijn focus leggen op het WK, in die zin dat ik natuurlijk eerst geselecteerd moet worden voor het Spaanse nationale team. 

Welke Nederlandse spelers hebben de meeste indruk op jullie gemaakt? Zowel teamgenoten als tegenstanders? 

Albert: Uit mijn eigen team, zonder enige twijfel, Jeroen Hertzberger. Hij is een geboren leider die zijn team meeneemt als het ware en het spel kan bepalen. Van de tegenstanders is dat Florian Fuchs. Die kan zomaar heel erg gevaarlijk worden zodra hij de bal heeft.

Xavi: Eigenlijk niemand want ik kende de meeste Nederlandse spelers al vrij goed voordat ik bij HC Bloemendaal kwam en wist al wat hun kwaliteiten waren. Ik moet echter wel zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk ben van mijn teamgenoten Florian Fuchs en Manu Stockbroekx. De eerste vanwege zijn enorme winnaarsmentaliteit en de laatste vanwege zijn fysieke kracht.

Op persoonlijk niveau; was het moeilijk voor jullie om in een buitenlandse competitie aan te sluiten, daar waar je de taal niet machtig bent en ver van je familie en vrienden moet wonen?

Albert: Voor mij persoonlijk was het niet zo moeilijk, ik snap je vraag wel, maar ik heb het geluk gehad dat ik samenwoon met andere buitenlanders en we steunen elkaar heel goed. Dat maakt het makkelijker. Xavi: Het moeilijkste vond ik het aansluiten bij een voor mij nieuw team met de taalbarrière, maar ik moet nageven dat ze me enorm warm hebben onthaald en opgenomen hebben in hun leven. Ze hebben gelukkig dezelfde normen en waarden die ik ook heb. Dat heeft het makkelijker gemaakt. Het Spaanse weer en het eten was en is overigens wel een gemis…

Albert, de EHL KO16 en KO 8 wordt voor jou en jouw team een thuiswedstrijd met naar verwachting een enorme ambiance. Zal dit volgens jou ook leiden naar het Europese kampioenschap voor HC Rotterdam?  

Een thuiswedstrijd is altijd heel speciaal. De sfeer is super en we hebben het publiek als 12e man achter ons staan, maar dat betekent tegelijkertijd ook dat er meer druk is om te winnen want je wilt je fans natuurlijk niet teleurstellen. Zo heb ik met Terrassa een EHL gespeeld in Barcelona – praktisch een thuiswedstrijd – in een bomvol stadion met een geweldige ambiance. Dat was heel bijzonder!

Xavi, Je hebt de laatste ronde van de HWL in India moeten missen wegens een blessure. Hoe gaat het nu met je?

21-08-2015 : HOCKEY : UNIBET EUROHOCKEY CHAMPIONSHIPS 2015 MEN : NEDERLAND (NED) – SPANJE (ESP) : LONDEN (ENGELAND) Vlnr Pau Quemada, Sander de Wijn en Xavi Lleonart. Foto : Ben Haeck  

Ik ben bijna helemaal weer hersteld. Ik heb hard gewerkt aan mijn revalidatie zodat ik na januari weer voor de volle 100% kan meedraaien!

Tot slot, wat zouden jullie elkaar nog willen vragen?

Xavi aan Albert: Met welke speler van HC Rotterdam kun je het beste opschieten? 

Albert: Ik kan in principe met iedereen goed overweg. De Nederlanders zijn heel erg vriendelijk en open. Ik ga echter meer om met de buitenlanders omdat we samen wonen en elkaar meer zien en dus beter kennen. Albert aan Xavi: Hoe hou je het vol om te spelen en te trainen met vaak heel koud weer? De temperatuur went vanzelf, na enkele weken merk je er niets meer van en ik heb dan ook mijn kleding erop aangepast, maar de regen, daar heb ik een enorme hekel aan. Ik haat het namelijk om doorweekt op mijn werk aan te komen, dus heb ik een goed regenpak aangeschaft zodat ik op de fiets niet al te nat word.

HOOFDKLASSE HEREN 2017-2018 : BLOEMENDAAL – HGC : Xavi Lleonart Blanco en Steijn van Heijningen. Foto : Ben Haeck

 

Redacteur: Jordi Pi Lleti/Francisca Blanco. Eindredactie: Maryse Govaert.

Beeld: Hockeyfotografie.nl /Ben Haeck, HC Bloemendaal, HC Rotterdam, RFEH.

 

 

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.