Stories

Tophockey, een kwestie van mentaliteit.

By 15 september 2016 No Comments

We spreken oud international Maryse Abendanon die 16 keer uitkwam voor het NL Dames hockeyteam en tegenwoordig werkzaam is als trainer/coach bij o.a. Baarn Dames 1 en als eigenaar van het nieuwe bedrijf Easybadge, de ledenpas voor de club.

foto maryse

Op dit moment wordt de lat in de hockeywereld telkens hoger gelegd voor zowel de jonge dames als de heren. Er wordt steeds vroeger gestart met trainingsprogramma’s die naast het reguliere hockeytrainingsprogramma ook fitness en krachttraining omvatten. Daarnaast worden de jonge spelers sneller geïntegreerd in de volwassen manier van trainen en komen er naast mental coaches, voedingsexperts en fysio’s ook specialisten opdraven om hun kennis over te dragen op de jeugd. Naast looptrainingen & speltechnieken wordt er ook sleeppush training, fitlighttraining, tactische training, mentale training tot media training aan toe voor de talentvolle jeugdteams geregeld. Er wordt ook langer doorgetraind en intensiever doorgetraind met voor sommige teams maar 4 weken stop in de zomer, inclusief een trainingsprogramma voor de vakantie en soms geen stop meer  in de winter, want dan is er of zaalhockey of winterhockey. Daarmee hoopt de Nederlandse hockeybond (KNHB) het niveau hoog te houden, maar hoe ging dat vroeger en wat is er wel/niet positief in deze ontwikkeling? maryse

 

 

 

 

 

 

 

 

Maryse; “Vroeger kon je hockeyen op hoog niveau nog enigszins combineren met een sociaal leven en werk. Je trainde 3x per week 1x looptraining en 2 hockeytrainingen. In de zomer stopte je na de competitie en startte je 1 maand van te voren met Cooper testjes etcetera. Je kreeg als het ware de tijd om je weer te verheugen op het nieuwe seizoen, het bleef leuk”.  

Wat zou er volgens jou anders moeten of kunnen en kan de jeugd al deze informatie wel aan?

Maryse: “Als je kijkt wat er tegenwoordig van de jeugd wordt gevraagd ,vraag ik me af hoe lang het plezier wordt behouden. En wanneer het plezier plaats maakt voor plichtmatig presteren. Ik ben van mening dat zo af en toe het hockeyen loslaten meer brengt dan alsmaar moeten presteren. Ik denk ook dat je de prikkel moet blijven zien in de spelers. Lees je spelers.”

Zie je wat terug van deze intensiviteit op lagere niveaus en zou dat er wel/niet moeten zijn? Mag hockey ook nog gewoon een leuke sport zijn voor de minder fanatieke spelers?

Maryse:  “Op lagere niveaus denk ik dat ze nog een duidelijke keuze krijgen. Bij prestatie hockey hoort een trainingscommitment. Bij recreatief hockeyen op lager niveau is dat misschien minder belangrijk (mag wel), maar moet er wel altijd een team commitment zijn. Het blijft immers een teamsport. De minder fanatieke spelers krijgen wel vaker en sneller last van blessures i.v.m. onwennige belasting als er plotseling intensief wordt gespeeld.”

Tot slot, wat verwacht je van het Nederlandse hockey in de toekomst en wat is de beste tip die jij hebt gehad in je hockey carrière?

Maryse: “Ik verwacht dat het Nederlandse hockey moet uitkijken dat ze zichzelf niet verstikt in de ambitie. Als ze in staat zijn spelplezier te handhaven in de spelers dan hebben ze al een heel stuk gewonnen. Ik spreek wel oud internationals die 100% stoppen met de sport. Daar snap ik dus niks van ,dan is er ergens onderweg het plezier in de sport verloren gegaan. Bouw het af maar blijf je sport uitoefenen.”

Mijn tip is dus: Behoud het spelplezier en eigen creativiteit in de spelers, dan is er veel meer te behalen.

 

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.