Stories

Sportief & Respectvol hockey..

Het was weer een zeer zonnig weekeinde. Met heel veel mooie hockeywedstrijden. Veel fans langs de lijn. Veel 3e helft op zondag. Kortom een prachtig weekeinde met prettige mensen langs de lijn die allemaal genieten van de wedstrijden, respectvol zijn naar de scheidsrechters en de tegenstanders en uiteraard alle clubregels naleven. Ja we genieten maar toch..

Helaas is wederom gebleken dat de werkelijkheid anders is. Veel mooie initiatieven worden niet of nauwelijks nageleefd. Wel aan de buitenkant, maar niet aan de binnenkant. (Lees: wel op social media en dan vooral op Instagram, maar niet in het echt).

Rookvrije club? Prima idee. Mooi bord ook. Verwijder dan ook alle asbakken op de club, want anders is het beleid onduidelijk. Zowel voor ouderen als voor jongeren. Want oud: “ja hoor eens, mooi idee, maar geldt niet voor ons want wij zijn al heel lang lid, dus wij mogen onze sigaartjes roken”. Of jong: “Er zijn toch geen kinderen bij, dan gaat die persoon die er last van heeft maar verderop staan. Het geldt toch alleen tot en met zaterdag?” Adem in, adem uit. De enige volwassene ter plekke: “ik ben niet van het bestuur, want kan ik er aan doen?” Gewoon ingrijpen dus.  Het is maatschappelijke hufterigheid, dat zie je overal niet alleen bij hockey zei een bestuurslid. Weer een ander bestuurslid: Ach ja, de jeugd is gewoon ondeugend en die oudere leden, laat ze lekker.

Nee, het is gewoonweg een kwestie van beleid uitvoeren. Hands on zijn. Zorg dat er geen asbakken zijn op het clubterrein. Zorg dat er voor het clubterrein al een bord hangt met daarop: rookvrije club, hier uw sigaretten uitmaken. Iets meer duidelijkheid. Niet heel moeilijk dus. De tip kwam van een 23 jarige jongen die na de wedstrijd ook wilde roken en die te horen kreeg dat hij dat niet mocht want rookvrij.

Ook gisteren gehoord: Onze meest fanatieke scheidsrechter, wil absoluut niet meer fluiten voor de Heren Veteranen, want ze schelden hem met allerlei ziektes uit. Grijpt dan niemand in, was mijn vraag aan de voorzitter van de scheidsrechters commissie. Dat willen we wel, maar dan lopen de leden weg. Dat kunnen we ook niet hebben. Waarop een jongere die erbij stond zei: Dan moet je ook niet verbaasd zijn over het feit dat wij ook niet willen fluiten.

De week ervoor bedreigde een speler Heren 1 de scheids toen deze hem een kaart wilde geven. Hier is aangifte gedaan door de club aan de hockeybond. Als iemand, of het nou spelers zijn of publiek, zich zo verlaagd dan zou je eigenlijk een rode clubkaart moeten uitdelen.

Een rode kaart met een schorsing voor diegenen die buitensporig gedrag of taalgebruik bezigen op de club. Dan kweek je duidelijkheid. Uitvoering geven aan het beleid Sportief Respect. 

Diezelfde rode kaart moet echter vaker worden uitgedeeld. Aan ouders, aan de fans, aan de tegenstanders, zodra ze zich niet respectvol gedragen. Voor jeugd geld hetzelfde. Heel leuk en aardig die shake-hands, maar naming en shaming  ‘en publique’ na de wedstrijd is NIET respectvol en NIET sportief. Vergeet daarbij de kracht van social media niet. Weet wat het met een jonge speler doet als hij of zij publiekelijk voor schut wordt gezet. Weet wat het met een team doet als je daarin meegaat. Want ook voor de jeugd is de regel: wat je niet wil dat jou geschiedt doe dat ook de ander niet.

Datzelfde geldt natuurlijk ook voor coaches langs de kant. Hou je in. Emotie tonen is prima, maar gedraag je, want je hebt een voorbeeldfunctie.

Laten we samen gaan voor sportief en respectvol hockeyen en vooral genieten van de sport. Tip voor clubs:

Betrek je jongeren bij het beleid en het bestuur . Luister ook eens echt naar hun mening en visie. Zorg voor effectieve uitvoering van het beleid en bestuur.

Dan zal het een mooie sport blijven en kunnen we bouwen aan een leven lang hockey.

 

Jacqueline Coreen-Blanco

Hoofdredacteur en Hockeymoeder

 

 

 

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.