Blogs

Phile goes Chile

De test serie in Chili is alweer voorbij: van 10 tot 17 maart waren wij als Team USA U19 een week in Santiago de Chile en hebben daar vijf wedstrijden tegen het Chileense U19 team gespeeld. Terwijl we in Chili verbleven was iedere speler te gast bij een familie van de tegenstander; iedereen had dus een host family waardoor we een leuk kijkje kregen in het Chileense gezinsleven. Maar natuurlijk kwamen we voor de vijf potjes hockey waarvan we er helaas maar 1 hebben gewonnen. De eerste twee verloren we met 4-1, de derde wonnen we met 2-1. Nadat we de tweede pot met 4-1 hadden verloren wisten we allemaal dat we eigenlijk het betere team waren. Helaas lieten we het liggen bij de vierde game waar we 4-2 voor stonden om vervolgens met 4-5 te verliezen in het vierde kwart. Toen zakte de moed ons in de schoenen en met het besef dat we de serie als zodanig hadden verloren, verspeelden we de laatste pot ook. In mijn opinie hebben we het echt laten liggen en hebben we niet tot ons uiterste gespeeld, want de Chilenen waren zeker niet veel beter dan wij. Het enige wat wel heel duidelijk naar voren kwam is dat die jongens, net zoals in Nederland, drie keer per week trainen met elkaar terwijl wij maar drie dagen per maand trainen als team, waardoor de chemie er bij ons nog niet helemaal is op het veld. Ik heb recent voor mijzelf wel een manier gevonden om ongeveer vier keer per week op een waterveld te staan (daar zijn er nog niet heel veel van hier in de States) en een beter balgevoel te ontwikkelen: ik coach vier dagen per week bij AGH hockey club in Greenwich, Connecticut, ongeveer 20 minuten rijden van waar ik woon.  Ik coach daar iedere dag tenzij er sneeuw is (ja, het sneeuwt hier nog steeds zo nu en dan) behalve op donderdag wanneer ik meedoe aan de zg. ‘pickups’ (inlooptraining) van de NEFHA adult league op het veld van Columbia University in NYC. Bij AGH mag ik het eerste kwartier keepers inslaan, of zoals ik het zie, even lekker ballen rammen op goal. Daarna kan ik instuiven bij een van de andere coaches en hen helpen met hun groepje kinderen, de U16 en U19 waar ik dan meespeel met hun oefenpartijtjes. Hiermee verdien ik ook een aardig zakcentje om mijn vluchten naar California en landen zoals Chili te helpen betalen aangezien alles 100% self funded is. Volgens mij is het nu precies 1 jaar geleden dat ik voor het eerst aan mocht sluiten bij de trainingen van het Junior National Team. Vrijdag as vertrek ik weer naar Californië waar we ons op gaan maken voor het vier landen toernooi in Mei. Begin Augustus komen de Chilenen onze kant op voor een nieuwe ronde test series, dit keer op Amerikaanse bodem – werk aan de winkel dus: ik heb er weer heel veel zin in!

 

Foto Credits: Esteban Araya

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.