Blogs

Hockeynerd – Frederique Passier – There is no I in T.E.A.M.

We zien het steeds vaker. Hoe hoger het niveau, hoe meer spelers ook buiten de reguliere hockeytrainingen dingen extra gaan doen om zichzelf te verbeteren. Extra krachttraining in de sportschool, mentale trainingen bij sportpsychologen of extra looptraining. Want ook bij MOP kent onze staf meer mensen dan alleen onze hockeygenieën Ageeth en Paumen.Bij MOP bestaat onze staf uit meerdere mensen uit diverse richtingen. We hebben onze fysio’s die iedere training of wedstrijd voor ons klaar staan. Een ongelofelijke luxe heb ik nu gemerkt. Als ik ergens last van heb, dan kan ik echt ieder moment hen bereiken en kan ik bijna altijd direct terecht. Maar naast de fysio’s hebben we ook een teamarts. Hele aardige en behulpzame man, al ontwijk ik hem liever toch aangezien je eigenlijk alleen bij hem terecht komt als het wat ernstiger is.

Dan hebben we nog Robbert-Jan, onze fysieke trainer en chef winterstop zoals Ageeth hem destijds noemde. Hij is verantwoordelijk voor onze loopschema’s en krachtrondjes wat hij individueel in elkaar zet. Iedere dinsdag mogen we in groepjes bij hem aan de slag. Zelf zit ik bij het groepje ‘snelheid’ wat betekent dat wij voornamelijk trainen op het sprinten. Af en toe voelen we ons echt een stelletje idioten die met armen in de lucht proberen weg te sprinten of wanneer hij ons als tip geeft dat we moeten doen alsof we een trap op sprinten. Het leukste moment komt als Robbert-Jan ons na gaat doen. Dan vraag je je echt af… Beweeg ik echt zo?! Nou, we zijn ooit een keer gefilmd en sindsdien snap ik heel goed dat ik bij dit groepje terecht ben gekomen…

Ook bij Den Bosch zijn wij bezig met looptrainingen bij de jeugd. Regelmatig ga ik eens kijken wanneer de meiden daar bezig zijn. Altijd leuk om te zien hoeveel plezier ze hierin hebben. Het ongemakkelijke wat wij met MOP Dames 1 hebben als het gaat om de bewegingen die we moeten maken, daar hebben deze kids echt totaal geen last van. Daarnaast zijn ze heel competitief ingesteld, iets wat ook altijd helpt tijdens de looptrainingen merk ik. Joep, de vaste looptrainer van MD1 zorgt er altijd voor dat er een opbouw in zit. Aan het einde van de looptraining zit een soort race of spelelement, de absolute favoriet van de meiden. Maar naast al dat fysieke trainen, zijn er ook hele belangrijke andere specialisten voor MOP Dames 1. Wij staan onder begeleiding van de Talentenacademie. Zij zijn gespecialiseerd in het ondersteunen van talenten, niet alleen in de sport. Zij coachen talenten zodat ze zich mentaal trainen tot de top. Heel eerlijk… De eerste keer dat Gijs en Daan bij ons langs kwamen was ik een beetje cynisch en kritisch. Maar hoe bizar en zweverig het ook klinkt, de manier waarop ze onze groep benaderen zowel individueel als collectief is echt tof. Ze zijn ook met ons mee geweest naar de Ardennen, een super gave trip waar ik echt van onder de indruk was. (Achteraf dan hè, want goh wat heb ik Ageeth en Paumen toch een paar keer lopen vervloeken als we weer voor de zoveelste keer een berg op wandelden met 15 kilo aan zooi op je rug). Door de verhalen en gesprekken met de Talentenacademie ben ik wel echt anders naar talent gaan kijken. Vaak is er het bevooroordeelde idee dat talent iets is voor jonge mensen en wordt er best beperkt naar gekeken. Terwijl talent juist een heel breed begrip kan zijn heb ik gemerkt. Afgelopen week stond ik nog met een bek vol tanden te kijken naar een goochelaar die heel mijn brein een schop gaf inclusief dat van mijn teamgenoten. En ja, ook dat is talent. En waar talent is, komt prestatiedruk kijken in wat voor vakgebied je ook actief bent.

Stiekem zijn die specialisten dus best belangrijk voor mij als individu, maar ook als collectief. Ik zou er niet aan moeten denken dat ons team geen manager heeft die alles tot in de puntjes regelt. Dat we zelf achter de laptop moeten zitten om 70 minuten aan beelden te gaan klikken. We zelf aan elkaar enkels moeten trekken als er weer eens iets vast zit omdat er geen fysio is. Ageeth en Paumen altijd de looptraining verzorgen (lees: SHUTTLES) omdat er geen fysieke trainer is. Of dat onze naaste familie en vrienden altijd het luisterende oor moeten zijn van iedere poep of scheet die in het team plaats vindt. Eigenlijk is het allemaal bizar veel luxe dat we dit als groep hebben, maar uiteindelijk kan dat wel het verschil maken tussen net wel of niet. Het zit hem in de details. En dan beseffen dat dit mensen zijn die daarnaast nog werken en vrije tijd (proberen te) hebben. Eigenlijk leveren zij net als ieder van onze selectie tijd, energie en talent aan onze collectieve doelstelling. Dus mochten we uiteindelijk straks behalen wat we willen behalen en staat er weer met grote koppen de naam van onze coaches of een van de speelsters, denk dan maar eens even terug aan al die mensen die op de achtergrond net zo belangrijk zijn. Geen goede Mama Mia zonder ensemble zou Ageeth zeggen.

 

Hockeynerd

 

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.