Ready for take-off – Phile Govaert

Na veel progress en hard werk horen ‘set-backs’ er soms helaas ook bij, je kan niet verwachten dat je alleen maar succes krijgt uit je investeringen en alleen maar vooruit komt, soms moet je een paar passen naar achteren zetten om dan weer verder naar voren te lopen…Deze maand heb ik dat voor het eerst eens ervaren, en het was op z’n zachtst gezegd niet echt leuk. Zoals gewoonlijk help ik iedere maand met het betalen van mijn vliegtickets naar Californië voor de trainingsweekenden met het Junior National Team. En zoals gewoonlijk vloog ik ook de afgelopen maand weer naar Californië om daar 3 dagen te trainen, maar bij aankomst in Los Angeles werd ik ziek; flink duizelig, zwak, verstopte neus en keel, veel hoesten en … koorts. Het kwam erop neer dat ik niet in staat was om te hockeyen, en dat was mooi balen. Ik probeerde nog naar het veld te komen om op z’n minst naar de training te kunnen kijken maar na een half uur ging dat al niet meer, en voor de rest van het weekend heb ik mijzelf opgesloten in een hotelkamer met flink wat pillen en heel veel slaap.

Weer terug aan de East Coast had ik drie weken later een indoor toernooi/training in Boston waaraan ik gelukkig weer mee kon doen. Dit was met mijn clubteam, ECHP, en niet met het Junior National Team. Het is mooi om te zien hoe de sport echt begint te groeien voor jongens in Amerika, want als je terugkijkt naar vijf jaar geleden, toen ik voor het eerst met ECHP ging meespelen, was ik de jongste van het team. Ik was twaalf, en speelde mee met jongens van 16 to 21 wat wel een heel groot verschil was.

Deze oudere jongens lieten me er niet mee weg komen dat ik jonger was, ze speelden even goed tegen mij als ze tegen andere mensen zouden doen, en tegelijkertijd namen ze mij ook onder hun vleugels en leerden mij al heel snel om niet geïntimideerd te raken door grotere en oudere spelers. En nu, vijf jaar later hebben we een heel team van jongens van 10 tot 14 en een team voor jongens van 16 tot 21, en zijn de rollen omgedraaid voor mij. Ik ben niet meer een van de jonkies die opkijkt naar de oudere en grotere jongens. Nee, nu ben ik een van die ‘oudere grote jongens’ waar de jongeren naar opkijken, en daar moet ik mij ook naar gedragen . Zoals mij hockey is aangeleerd, door de oudere jongens, doe ik nu ook met de jongeren. Het is mooi hoe het werkt, en heel cool om te zien dat de sport ook echt in de lift zit.

Tussen het volgende indoor trainingsweekend en twee grote indoor toernooien met ECHP, vlieg ik ook komende maand weer naar Californië voor een Junior National Team Training waar we ons gaan voorbereiden op test-series tegen het Chileense Junior National Team in Santiago begin Maart. Superveel zin in! 

https://www.teamusa.org/USA-Field-Hockey/Features/2018/January/23/PHOTO-GALLERY-Junior-USMNT-First-Training-Camp-of-the-Year

Pictures: Katherine Hersperger Hennessy