Lieke van Wijk – De stabiele factor.

Lieke van Wijk. Foto : Ben Haeck

Over Lieke:

Hoi Lieke, je draait alweer heel wat jaren mee in de top. Zowel op het veld als in de zaal. Vertel ons even kort hoe je hockeycarrière is gestart.

Hey! Goh, ik was vroeger altijd al veel aan het sporten, en heb toen via een LOOT school van een klein clubje uit Udenhout de stap naar Were Di (Tilburg) gemaakt. Uiteindelijk in de jeugd de stap naar Push (Breda) gemaakt en vervolgens naar MOP (Vught) gegaan om daar te promoveren naar de Hoofdklasse en mijn corner te verbeteren. Bij MOP heb ik 5 fantastische jaren gehad maar was uiteindelijk toe aan een nieuwe stap en die vond ik vervolgens bij Laren. Ik heb dus al een aantal clubs gehad, maar altijd met het doel nieuwe en mooie stappen te maken.

Je wordt de stabiele factor genoemd. Je vertrok dus van MOP naar Laren en speelt daar ook alweer een tijd. Welke rol heb jij binnen je team?

Haha, o ja?! Dat weet ik niet! Het is nu mijn derde jaar bij Laren en in die tijd is de samenstelling elk jaar flink veranderd. Het eerste jaar was het vooral aanpassen en mijn plekje vinden. Vorig jaar was ik al wat meer nadrukkelijk aanwezig en dat probeer ik dit jaar door te zetten. Ik probeer veel te sturen en te communiceren in, maar ook buiten het veld. Ik vind het leuk het hele proces te begeleiden. Het gaat niet puur om het hockey deel. Het beter leren kennen van elkaar en jezelf, het delen van mooie momenten en het ontwikkelen vind ik net zo mooi om mee te maken. Binnen het veld wil ik achterin zorgen voor bepaalde houvast, maar ook juist voor bepaalde dreiging. Het bespreken van tactieken, uitzoeken van mogelijke zwakke plekken en het niveau van de groep stimuleren vind ik leuk. Maar vaak ben ik ook nog gewoon echt een klein kind en hou ik van net zoveel lol op een training als van serieuze sfeer! We doen het tenslotte omdat we het leuk vinden!

In de zaal ben je eigenlijk niet weg te denken. Heb je een voorkeur voor zaal of veld en waarom?

Ik hou van zaalhockey, klopt! Heerlijk vind ik het! Maar juist de afwisseling in de winter is wat het leuk maakt! Ik ga dus niet kiezen 😉 Op het veld en in de zaal zijn andere tactiek, techniek en fysieke kwaliteiten nodig. Toch mooi dat we dat allebei kunnen combineren? Ik vind het beiden erg mooi, en samen maakt het je een betere hockeyer!

Binnenkort spelen de dames in de zaal weer een aantal belangrijke toernooien, zo ook het WK Hockey in Berlijn in 2018. De heren hebben zich helaas niet weten te kwalificeren. Hoe ziet je #road2 eruit? 14-01-2014 : HOCKEY : OEFENWEDSTRIJD INDOOR DAMES : NEDERLAND – AUSTRALIE : UTRECHT Lieke van Wijk. Foto : Ben Haeck

Klopt ja! Leuke winter voor het Nederlands Zaalteam! EK in januari, WK in februari! Ik hoop erbij te zijn. So far so good, hoop de selectie te halen. (inmiddels weten we dat Lieke de selectie voor de trainingsgroep heeft gehaald maar niet de selectie voor het definitieve zaalteam – red.) Het precieze idee achter de indeling van de road to Berlijn is voor Marieke om te beantwoorden. Maar het is in ieder geval een heel intensief trainingstraject wat begin december is gestart en wat zich opbouwt naar het WK in februari. De eerste paar weken was vooral elkaar leren kennen, op elkaar ingespeeld raken en het verkleinen van de selectie. Inmiddels hebben we een vaste trainingsgroep, dus mooi dat we nu echt gericht naar die toernooien kunnen toewerken!

Over belasten & periodiseren:

Naast zaalhockey ben je ook met de Dames van Laren actief. Trainen jullie door? Speel je in de zaal mee? En vooral hoe combineer je een en ander met je loopbaan als fysiotherapeut?

Ja dat is het lastige aan zaalhockey. Hoe je het ook regelt met werk/studie/club, het is sowieso druk! In mijn geval heb ik een werkgever die me wil helpen en me deze kans gunt. Zonder die hulp was het allemaal niet mogelijk! Ik heb van Fysiomed zelf een planning mogen maken waarbij ik variërend aanwezig ben, en dus beschikbaar ben voor mijn patiënten. Hier ben ik blij mee! Ik vind het leuk om af en toe lekker aan het werk te zijn, en dus even ergens anders mee bezig te zijn! Het is wel erg belangrijk om goed naar je lichaam te luisteren. We zijn vaak van ongeveer 10 tot 16 uur aanwezig in de zaal, en met wat reistijd geeft je dat niet veel tijd om nog iets ander te doen op die dagen. Sowieso is het de bedoeling dat je dan goed je rust pakt. Met Laren is het elke week passen en meten, soms moeten we erbij zijn, soms gaat dat gewoon niet. Gelukkig begrijpen die meiden en de coaches daar dat Nederlands zaal in combinatie met een baan al vrij veel tijd kost!30-01-2016 : HOCKEY : HOOFDKLASSE INDOOR DAMES POULE A 2015-2016 : TERRIERS – LAREN : AMSTERDAM Lieke van Wijk. Foto : Ben Haeck

Overbelasting en periodiseren is een hot item in de hockeywereld. Je ziet veel jongere spelers heel veel trainen. Hoe kijk jij daar tegenaan als fysiotherapeut en wat is jouw professionele advies?

Ik vind vooral dat er niet 1 goede weg is. Zeker in de jonge jeugd zitten er veel verschillen in ontwikkeling tussen bepaalde meiden en jongens van dezelfde leeftijd. De een is fysiek verder dan de ander. Sommigen kunnen de hoge belasting (die er tegenwoordig echt wel is) prima aan, en dat is mooi om te zien, en die vliegen vooruit in hun ontwikkeling. Maar het moet niet overdreven worden. In mijn optiek moeten we lekker breed opleiden, andere sporten laten doen en lekker laten genieten. Zolang ze er plezier in houden zitten we al ver op de goede weg 🙂

Gevolg van over-trainen is dat het aantal blessures ook stijgt. Vooral de enkels en de knieën moeten het ontgelden. Zelf ben je ook een tijd uit de running geweest. Wat heb jij gedaan om te herstellen en terug te komen?01-10-2017 : HOCKEY : HOOFDKLASSE DAMES 2017-2018 : KAMPONG – LAREN : UTRECHT. Lieke van Wijk. Foto : Ben Haeck

Ja klopt, mijn rug heeft me het afgelopen seizoen flink tegen gezeten. Dit was wel een ander verhaal dan de meeste blessures. Maar ik heb een heel persoonlijk team om me heen verzameld waarbij ik op alle vlakken werd begeleid. Er was een sportarts die het geheel overzag en met alle anderen contact had. Uiteraard vaak fysiotherapie voor behandelingen en krachttrainingen, looptraining met een looptrainer, een mental coach en een diëtiste. Het was veel maar wel wat ik nodig had! Het heeft in ieder geval goed geholpen, ik ben weer helemaal fit en vrij.

Er zijn tegenwoordig ook veel hulpmiddelen zoals de enkelband die flexibel is en meebeweegt maar uitsluitend de klappen opvangt bij omzwikken. Ben jij daar een voorstander van en waarom wel/niet?

Ha, ja lastig om daar een precieze mening over te geven. Dat Is toch een afweging die fysio’s/specialisten en patiënten steeds individueel moeten maken. Maar ik ben geen voorstander van te vroeg gebruik van enkel braces. Lekker aan de bak, zelf je enkel stabiliteit verbeteren is in mijn ogen altijd pré! Je hebt immers niet 24/7 braces om, en wilt die ook niet je hele leven dragen naar mijn mening. Soms kan het helaas niet anders, daar ben ik me zeker van bewust, en geef dat advies zeker soms ook aan patiënten. Maar pas als het na een traject met training niet genoeg winst heeft opgeleverd. Je ziet nu veel van die externe enkel braces. Men zegt dat dit niet ten koste gaat van actieve stabiliteit. Dat zou top zijn, maar heb dit nog niet zelf kunnen ervaren. En weet daar niet genoeg vanaf om daar een gegronde mening over te kunnen geven!

Over je specialiteit:

Je bent ook de strafcorner specialist. Wat heb je gedaan om zover te komen? Met wie train je?

Heel veel uren! Trainen! Elke week! Structureel mee bezig zijn. Niet 1x 100 ballen. Gewoon steeds een bal of 20-50 max goed doen per keer! Ik heb jarenlang alleen met Toon Siepman getraind. Dit kan echter tegenwoordig niet meer. Dus nu heb ik vooral contact met Luke Doerner. En op de training wisselen we een beetje af qua feedback. Ik vind het in ieder geval erg fijn om dit via video te analyseren. Ik weet er inmiddels vrij veel vanaf, en kan vaak mezelf al op mijn eigen fouten wijzen, ha!

De strafcorner is volgens een aantal specialisten ook een beweging die je “droog” kunt trainen, vanuit je brein als het ware. Pas jij dat ook toe en hoe kijk je tegen “train the brain” aan?

Klopt, maar dit heb ik zelf nooit echt gebruikt. Visualiseren noemen ze dat.

Over je mooie momenten:

Wat was voor jou het allermooiste moment op het veld en waarom? 01-09-2012 : HOCKEY : VOLVO EUROHOCKEY JUNIOR CHAMPIONSHIP 2012 WOMEN : FINALE : SPANJE (ESP) – NEDERLAND (NED) : DEN BOSCH Lieke van Wijk heeft zojuist uit een strafcorner 0-3 voor Nederland gescoord. Foto : Ben Haeck

Lastig. WK met Jong Oranje winnen was wel heel mooi. Ik had in reguliere tijd gescoord. Uiteindelijk 1-1 en door shoot-outs gewonnen en dus volle bak vanaf de middellijn naar de cirkel gesprint! Ook het promoveren met MOP van overgangsklasse naar hoofdklasse staat me nog heel goed bij! Dat leefde toen zó op die club, het moest toen gebeuren, en die ontlading toen, dat was genieten!

Wat was voor jou het allermooiste moment in de zaal en waarom?

Het tweede EK wat ik speelde, in Minsk 2 jaar geleden, was mooi! Jonge groep waar we heel mooi naar elkaar waren toegegroeid en alles kwam er toen dat toernooi uit. We waren niet te stoppen!!

Heb je nog hockeydromen die je waar wilt maken?

Ik heb zeker dromen! Ik wil mezelf zoveel mogelijk ontwikkelen. Echt alles eruit halen wat er in zit, mezelf blijven pushen. Maar ik wil vooral blijven genieten van het spelletje!