Hockey Helden 2.0

Thijs van Dam,  HC Rotterdam v Jorrit Croon, HGC

Thijs, vertel: in een jaar tijd van Oranje zaal – EK Praag januari 2016 naar India met Jong Oranje in december 2016 en nu (januari 2017) met het grote Oranje in Zuid Afrika, wat bijzonder gaaf allemaal en hopelijk blijf je in de selectie, maar hoe is het allemaal voor je gestart qua hockey? 

Thijs: Inderdaad heel erg gaaf allemaal. Voor mij is het allemaal bij Ringpass in Delft gestart waar ik tot en met de C1 heb gespeeld. Daarna ben ik naar Rotterdam gegaan waar ik de rest van de jeugd heb doorlopen. In het zelfde jaar dat ik naar Rotterdam ben gegaan werd ik uitgenodigd voor de selectie van Nederlands U16. De jaren daarna heb ik alle Nederlandse jeugd teams doorlopen.

 

En dan weer terug in de ‘normale’ competitie en als deze editie uitkomt (in Maart) weten we misschien wel meer over je plek in Oranje. Hoe ga je sowieso weer even landen?

Thijs: Afgelopen paar maanden waren natuurlijk hele drukke maanden waarin ik heel veel ben weg geweest van huis. Het is dan altijd weer even wennen om thuis te komen en het normale leven weer op te pakken.  Uiteindelijk gaat het trainen hier ook allemaal weer door. Het is dus niet dat ik 2 weken heb lopen niksen ofzo. School gaat natuurlijk ook gewoon weer door.

Jorrit, jij kwam, je zag, je overwon; op je 17e mee met Oranje naar de Olympische spelen afgelopen zomer, nog scoren ook, dan mee met Jong Oranje naar India in December en nu weer met de Oranje mannen naar Zuid Afrika en inmiddels alweer 18. Wow,  wat een staat van dienst! Hopelijk wordt je ook voor de HWL en het EK geselecteerd. Hoe is het allemaal voor jou gestart in Hockey?

Jorrit: Ik kom uit een hockeyfamilie, dus de kans dat ik ging hockeyen was vrij groot. Eerst altijd mee met papa en mama naar HGC en later bij mijn club Alecto in Leiderdorp begonnen als F-je, samen met mijn beste vriend Jesse Webbers (nu cartouche H1) heb ik alle teams van Alecto doorlopen. Samen met mijn vriendjes van Alecto hebben wij het altijd heel goed gedaan, deze jongens zijn nu nog steeds mijn beste vrienden ondanks dat we niet meer samen spelen. Ik heb Alecto en dus mijn beste vrienden verlaten toen ik 16 jaar was, HGC klopte aan en ik kon het bijna niet geloven, van Alecto JA1 naar HGC H1 hoofdklasse. Zo onwerkelijk en een lastige keuze, maar achteraf heel goed, want vanaf toen is mijn hockey carrière in een stroomversnelling geraakt.

Wat was je meest bijzondere ervaring dit jaar en van wie heb jij het meest geleerd bij Oranje?

Jorrit: 2 momenten, het telefoontje krijgen voor de Olympische selectie en het scoren van een goal op de Olympische spelen. Van wie ik het meest heb geleerd, van iedereen heb ik geprobeerd wat mee te pakken en van Taco van den Honert heb ik veel geleerd, hij was vroeger zó goed (nu nog steeds trouwens). Hij hielp mij bij alle kleine dingetjes, want op het hoogste niveau draait het daar om.

Thijs, wat is jou het allermeeste bijgebleven van het afgelopen jaar?

Thijs: Eigenlijk zijn drie dingen mij het meest bijgebleven afgelopen jaar. Allereerst het WK met jong oranje in India wat vooraf al heel bijzonder was omdat we naar India zouden gaan en dat is natuurlijk een heel bijzonder land. Daarna kwam totaal onverwachts het belletje van Max dat ik mee mocht op trip wat ik natuurlijk niet snel zal vergeten. En als laatste de trip naar Zuid-Afrika zelf wat natuurlijk heel erg gaaf was.

Heb jij bij Oranje ondersteuning gehad van de ‘oudgedienden’ en van wie heb je het meest geleerd?

Thijs: Natuurlijk krijg je bij zo’n trip als jonkie ondersteuning van de oudgedienden. Ze praten veel met je zowel binnen als buiten het veld en geven genoeg tips. Ik heb denk ik niet van 1 iemand het meest geleerd.  Deze trip heb ik vooral geleerd  me te focussen op de juiste momenten.

Naast Oranje spelen jullie ieder ook bij je eigen club: Jorrit bij HGC en Thijs bij HC Rotterdam.  Jorrit, bij HGC sta je bekend als een echte bikkel, een doorzetter, wat is er zo bijzonder aan jouw club?

Jorrit: Ik kom al vanaf dat ik kan lopen op HGC, mijn ouders hebben altijd daar gehockeyd en mijn moeder trouwens nu nog steeds. Vanaf kleins af aan ging ik op zondag mee naar HGC om eerst mijn ouders wedstrijden te kijken om vervolgens H1 te kunnen zien spelen. Daar is de liefde begonnen en toen ik nog geen 10 jaar later een contract kreeg aangeboden van HGC was het een droom die uitkwam. Niet alleen ik hoor, het hele team, heel HGC H1 staat bekend als een team dat nooit opgeeft en er volle bak in ramt. Voor ons zijn dat minimale vereisten om een wedstrijd goed te kunnen spelen, de rest volgt later. Ik haat het om te verliezen, vandaar misschien die drive.

Hoe anders is je trainer coach, Jan Jorn van ’t Land ten opzichte van Max Caldas?  Train je op andere zaken en zo ja waarop?

Jorrit: Nederlands elftal en HGC zijn niet te vergelijken, het is een ander niveau, er wordt op een andere manier getraind, we hebben andere tijden en de personen zijn anders. Niet te vergelijken dus. Het is daarom ook lastig om de verschillen tussen Jan Jorn en Max te benoemen, omdat het niet echt op elkaar lijkt. Dat is maar goed ook, het zou ook niet fijn zijn als je coaches hebt die precies hetzelfde zijn, van allebei leer je andere dingen.

Thijs, jullie hebben een nieuwe trainer coach bij HC Rotterdam, hoe bevalt het onder Albert Kees Maneschijn en in welk opzicht verschilt hij van Reinout Wolf?

Thijs: Het bevalt heel goed onder Albert Kees. Ik heb het heel erg naar mijn zin en weet makkelijker mijn plek te vinden waar ik vorige jaren onder Reinoud wel eens moeite mee had. Ben natuurlijk nu ook weer een jaartje ouder, hoewel ik het onder hem ook erg naar mijn zin had.  Ik denk dat op hockey gebied Albert Kees en Reinoud wel wat verschillen. Albert Kees is veel tactischer en doet veel meer met videobeelden. Reinoud was denk iets meer met het team zelf bezig.

En wat doe je nog meer naast hockey? Wat studeer je en wat wil je later worden als je ‘groot’ bent?

Thijs: Ik heb nog geen idee wat ik later wil worden als ik groot ben. Op dit moment studeer ik commerciële economie op het MBO. Ik hoop dat ik voorlopig nog lekker kan hockeyen en daarnaast een beetje kan studeren.

Jorrit, jij gaf in een eerder interview al aan dat je geen feestbeest bent;  je stapt niet of nauwelijks. Is dat nog steeds zo en hoe ontspan jij het liefst?

Jorrit: Klopt ik ben geen feestbeest, maar na de OS is dat een klein beetje veranderd, ik drink nog steeds (bijna) niet en ben weinig in het uitgaansleven te vinden, maar er zijn nu momenten dat ik met familie en vrienden dat ik de teugels een beetje laat vieren. Mijn eerste biertje dronk ik na de OS in het Heineken house samen met mijn teamgenoten en familie, ik vind het overigens nog steeds niet lekker en drink dus ook eigenlijk nooit wat.

Naast hockey studeer je aan de Johan Cruijff University maar had al snel een achterstand opgelopen, hoe gaat dat nu en wat wil jij later worden als je ‘groot’ bent?

Jorrit: Ik was in het jaar van de OS begonnen aan de studie, maar na een half jaar liep het eigenlijk al een beetje in de soep door de onverwachte selectie voor het Nederlands elftal. Ik heb dat half jaar erna mijn studie losgelaten en volle bak de focus gelegd op de OS en dat heeft mij geen windeieren gelegd. Inmiddels heb ik mijn studie weer opgepakt en probeer ik dit jaar mijn P te halen. Ik ben nog steeds klein maar ik heb altijd al geroepen dat ik profhockeyer wil worden, dat is gelukt en nu kijk ik verder dan dat. Ik wil nog steeds een betere hockeyer worden en ik ben er nog lang niet, maar ik focus mij nu ook op andere dingen zoals een studie. Ook besef ik mij dat ik met  ervaring die ik op doe ook later heel veel kan. Na mijn hockey carrière wil ik maatschappelijk iets gaan doen, wat dat dan is weet ik nog niet zo goed. Misschien iets in het hockey maar misschien ook helemaal niet.

Thijs, Jorrit, hebben jullie nog een vraag aan elkaar en wat zou je elkaar langs deze weg willen zeggen?

Thijs: Ik zou tegen Jorrit willen zeggen dat hij lekker zichzelf moet blijven en de lat voor zichzelf niet te hoog moet leggen. Na de Olympische spelen in RIO kreeg hij heel veel aandacht en interesse van allerlei kanten. Hoe gaat hij daar mee om?

Jorrit: Dat was allemaal nieuw voor mij dus ook heel erg wennen. Het was ineens zo veel dat het af en toe best moeilijk is om daar mee om te gaan. Nu een half jaar na de spelen heb ik mijn draai weten te vinden en is er een juiste balans, het is niet meer nieuw en daarom gemakkelijker om mee om te gaan. Aan de andere kant het hoort er nou eenmaal bij, maar een keertje “nee” ergens tegen zeggen en lekker op de bank liggen is ook wel eens fijn.

En Jorrit, wat zou jij Thijs nog willen zeggen en vragen?

Jorrit: Ik ken Thijs al vanaf heel klein, we speelden samen in de district teams. We waren denk ik 9/10 jaar toen wij voor het eerst samen speelden in het Zuid-Hollands en alle jaren daarna hebben we allebei de Nederlandse jeugdselecties doorlopen. Inmiddels allebei international, dat hadden we 10 jaar geleden nooit gedacht. Ik zou Thijs willen zeggen dat hij lekker bezig is en zo door moet gaan. Ik vraag mij af of Thijs ooit terug wil keren bij zijn oude liefde Ringpass?

Thijs: Natuurlijk speelt dat door je hoofd en zou ik graag terug keren bij mijn oude club waar het allemaal begonnen is. Maar uiteindelijk is het maar de vraag of het ooit zal gebeuren. Misschien ken ik er wel niemand meer als het zo ver is.

 

 

tekst: Francisca Blanco/Maryse Govaert