BFF’s on top: Melissa Pieters & Nicole Laarhoven

Toppers in hockey, altijd vol ervoor gaan, soms tegen elkaar en soms met elkaar. Ze gaan al jaren terug, zijn vrienden door weer en wind; Melissa en Nicole. 

Melissa en Nicole, vertel ons vanaf wanneer en hoe jullie elkaar hebben leren kennen? Melissa: Aangezien Nicole bijna drie jaar ouder is dan ik hebben wij in de jeugd nooit samen gehockeyd. Ik kende Nicole natuurlijk qua gezicht en naam wel van enkele invalbeurten als ik met haar team mee deed. Het echte contact is echter pas later ontstaan toen ik naast MA1 ook Dames 1 ging spelen. Toen nog fietsend van en naar de club kwamen we erachter dat we super dicht bij elkaar woonden dus fietsen we vaak gezellig samen.

Allebei dragen jullie de Almeerse hockeyclub in je hart, Melissa jij speelt nu al een tijd in Dames 1 en Nicole, jij zat enkele jaren bij de tegenstander Gooische Dames 1 tot voor kort, hoe ging dat als jullie tegen elkaar moesten? Ging die knop vanzelf om of kost dat moeite? Nicole: Veel hebben we niet tegen elkaar gespeeld, op het veld bleef het slechts bij oefenwedstrijden. Eén van die keren speelde wij met Gooische de wedstrijd van ons leven. Vond ik stiekem wel leuk, een keertje van Almere te winnen. In de zaalcompetitie zaten wij met Gooische wel in dezelfde poule als Almere maar daar speelde Melissa in de Hoofdklasse. Dus vaak ben ik haar niet tegengekomen. Tijdens de wedstrijd kan de knop wel om, al voelde het altijd wel gek om tegen Almere te spelen. Melissa: Tijdens die oefenwedstrijd waar Nicole het over heeft stond ik de videotoren, geblesseerd aan mijn lies. Dus die wedstrijd ben ik Nicole helemaal niet tegengekomen, haha. Ik kan mij enkel een andere oefenwedstrijd herinneren waar we wel tegenover elkaar stonden. Alleen stond Nicole bij Gooische voorin en ik op het middenveld, dus echte confrontaties zijn er niet van gekomen. Voor mij zal het ook wel makkelijker zijn de knop om te zetten naar tegenstanders. In principe speel ik mijn wedstrijd namelijk tegen Gooische en niet Nicole alleen.

Dames 1 Almeerse heeft een stijgende lijn te pakken, net als de heren een aantal jaar geleden gaan jullie er vol voor, Verwacht jij, Melissa, ook dat je in die hoofdklasse terecht komt of op zijn minst in de promotieklasse? Melissa: Het zou super mooi zijn om met Dames 1 hetzelfde neer te kunnen zetten als Heren 1, om met eigen jeugd en een echte vriendengroep door te groeien tot een Hoofdklasse ploeg. Voor nu nog een droom maar ik hoop daar zeker een doel van te kunnen maken. Op dit moment is de Promotieklasse ons absolute doel. Vorig jaar zijn we 7de geëindigd. Qua resultaat proberen we dat dit jaar beter te doen dus dan speel je sowieso mee voor een plaats in de nieuwe Promotieklasse.

Nicole, jij bent ook directeur & eigenaar van The Hockey Centre NL en hebt het hockeyen op een lager pitje moeten zetten. Vertel eens over je beslissing. Nicole: Allereerst had ik het nog niet zo snel gewild, hockey op een lager pitje zetten. Maar nu ik maar twee keer per week train merk ik dat het voor mijn omgeving en voor mijzelf veel prettiger is. De hele dag ben ik al bezig met hockey, dan is het soms ook leuk om iets anders te doen in de avond. Hockeyen stond voorheen bij mij met stip op één. Maar nu zie ik in dat ik mijn geld hierin niet ga verdienen. Als ondernemer ben ik afgelopen jaar begonnen met het opzetten van een hockeywinkel/webshop: The Hockey Centre. Een voordeel van het minder trainen is dat het nu mogelijk is een extra koopavond te draaien op donderdag. Hockeyen doe ik nog in de Reserve Overgangsklasse, in het tweede van de Almeerse. Het niveau is prima en ik merk nu dat lekker trainen een ontspanning kan zijn na een drukke dag werken.

Melissa en Nicole, jullie zijn al jaren goede vrienden en tegenstanders geweest, maar jullie zijn ook collega’s, hoe gaat dat samen, nooit een onvertogen woord?  Nicole: Haha, nee volgens mij hebben wij nooit ruzie gehad. Vast wel een keer een woordje uitgewisseld op het veld maar niet zodanig dat ik het mij kan herinneren. Nu ik ook weer bij Almere speel zien wij elkaar ook vaker, dus dat is ook gezellig! Melissa: Als het gaat om The Hockey Centre is het heel simpel: Nicole is de baas, haha. Ik werk daar voornamelijk achter de schermen en probeer haar opdrachten zo goed mogelijk uit te voeren en te helpen nieuwe ideeën verder uit te werken als daarnaar gevraagd wordt. Ik had het natuurlijk veel erger kunnen treffen, het is juist super gezellig op kantoor.

Melissa, jouw broer Terrance zit in Jong Oranje en Heren 1. Het hockeyen zit duidelijk in jullie bloed. Wordt er thuis vaak over hockey gesproken en geven jullie elkaar advies en tips? Melissa: Hockey is voor ons beiden inderdaad heel belangrijk, dus onderwerp van gesprek is het zeker. Al wordt dit na verliespartijen op zondag even over geslapen hoor, dan kunnen we er beiden knap chagrijnig van zijn. Maar over het algemeen kunnen we er wel goed over praten. Echte adviezen en tips geven we niet aan elkaar; het heeft zich wel eens voorgedaan dat er wat op of aan te merken valt maar dat zijn niet hele evaluaties. Vaak weten we zelf ook wel wat goed/fout of beter moet. Het is vooral fijn dat we qua sportmentaliteit wel op een lijn zitten, dus kunnen we wel samen naar de sportschool gaan of extra uren op het veld besteden om onze sleeppush te verbeteren.

Nicole, Je hebt een tijd bij Gooische D1 gespeeld, een hele andere club lijkt me. Is er veel verschil of viel dat wel mee? Nicole: Ik denk dat Gooische snel een stempel krijgt omdat het een club is uit het Gooi. Maar naar mijn mening is het een hele gezellige familieclub met zowel veel jeugd- als seniorenteams. Dit zag je vooral op de Super Sundays waar een hoop families op afkwamen. Ik moet toegeven dat wij heel erg verwend werden door de club. Ik heb dan ook een geweldige tijd gehad bij Gooische. Vooral mijn laatste jaar was één van mijn mooiste jaren. Wij hadden een geweldige groep meiden bij elkaar en wij waren een sterk en hecht team. Ik denk dat geen één club echt met elkaar te vergelijk is. Almere is mijn ‘thuis’. Ik ben opgegroeid bij Almere, spelen in het Almeerse tenue geeft ook een gevoel van thuiskomen.

Als vriendinnen maar dus ook als tegenstanders en collega’s ondersteunen jullie elkaar en geven jullie elkaar veel tips? Melissa: Aangezien onze hockeyschema’s veelal parallel lopen komt het niet vaak voor dat we elkaar kunnen supporten tijdens een wedstrijd. Maar het gebeurt wel eens dat één van ons een tegenstander goed kent door eerder gespeelde wedstrijden. Dan helpen we elkaar natuurlijk wel een beetje door alvast wat tactische informatie te geven. Als collega is Nicole degene met verstand van zaken, dus veel tips hoef ik haar niet te geven. Wel werken we samen ideeën uit en geeft ze mij de ruimte mijn eigen input te geven. Nicole: Haha, en als ik hockey advies nodig heb klop ik bij Mel aan de deur. Stiekem heeft zij ook een talent voor fotografie. Creatief bezig zijn met foto’s en schrijven van blogs kan ik zeker aan haar overlaten! Bij The Hockey Centre mag zij lekker daar mee aan de slag.

Er verandert heel veel in de hockeywereld, niet alleen qua regels maar ook opzet, zo heb je bij de EHL (Euro Hockey League) nu een andere puntentelling voor strafcorners en velddoelpunten, speelt men in de hoofdklasse met 4 kwarten en is er ook nog zoiets als de promotieklasse en de silver/gold cup. Wordt het niet teveel en te ingewikkeld? Melissa & Nicole: Het maakt de sport alleen maar aantrekkelijker om te zien. De vier kwarten zorgen er voor dat het tempo van wedstrijden nog hoger komt te liggen aangezien er twee extra rustperiodes zijn opgenomen in de wedstrijd. En met het nieuwe punten systeem zou je met nog enkele minuten te spelen een 3-4 achterstand met een velddoelpunt kunnen ombuigen in een 5-4 winst. De nieuwe bekercompetitie is een leuke bijkomstigheid. Het geeft de kans om te spelen tegen teams uit hogere klassen waar je anders niet tegen zou spelen. En wie weet zit er wel een mooie stunt in, hoe vet is dat!

Melissa,  wat zijn jouw hockeydromen? Waar wil je nog naar toe de komende jaren en wat ga je later doen als je groot bent? Melissa: Ik hoop nog een aantal jaar met veel plezier te hockeyen. Het zou mij ontzettend gaaf lijken als we ooit ook met de Almeerse dezelfde stap kunnen maken als de heren. Daar moet nog een hoop voor gebeuren maar we hebben een hele mooie en ambitieuze club dus wie weet… Naast hockey ga ik het komende jaar (hopelijk) mijn studie Bewegingswetenschappen afronden en dan zie ik vanzelf wel wat daar uit voortkomt. Met hockey ga ik niet mijn brood verdienen dus geleidelijk zal ik ook wat meer tijd gaan steken in mijn maatschappelijke carrière.

 

Nicole, jouw dromen zijn aardig op weg om uit te komen, alleen al met de Hockey Centre NL heb je een enorme stap gezet, vertel ons over je toekomst plannen. 

Nicole: Hoe ik de toekomst voor mijzelf zie vind ik lastig te zeggen. Drie jaar geleden had ik niet eens durven dromen over The Hockey Centre. Wij (Joey en ik) waren nog niet eens afgestudeerd aan Sportkunde toen wij de winkel opstarten. Daar heb ik mijn vader ook aan te danken.  Zowel met adviezen als met het beschikbaar stellen van ruimte heeft hij ons erg geholpen. Hij heeft al jaren ervaring in de Retail en dit kwam dan ook aardig van pas.  We zijn het afgelopen jaar flink gegroeid en hard op weg er iets moois van te maken. Ik zie ons zelf binnen drie jaar ook wel in een groter pand met een mooi team om ons heen om onze doelen te bereiken. Steeds meer mensen gaan ons vinden in Almere en ook online zijn wij aan het groeien. Steeds meer mensen zien in dat The Hockey Centre meer is dan alleen een online omgeving en winkel. Wij willen de hockey community bij elkaar brengen. En dat zijn niet alleen de spelers maar ook ouders en iedereen die bij het veld horen. Denk ook aan scheidsrechters, bestuursleden en vrijwilligers. Op Sportkunde leerden ze ons ‘begin met het einde voor ogen’ en dat hebben wij ook gedaan. Vanaf het begin geloofden wij in wie wij zijn en deze lijn willen wij voortzetten. Aanwezig zijn op het EK was voor ons al een groot hoogtepunt van het jaar. Ook in december zullen wij meedraaien met het 10-jarig bestaan van het Mercian Indoor toernooi in het Topsportcentrum in Almere. En wie weet komen er weer mooie events op ons pad in 2018.

Hebben jullie tips en advies voor jonge vriendinnen, hoe hou je die vriendschap goed ook als 1 van de 2 ergens anders gaat spelen of hogerop gaat. Melissa & Nicole: Vooral ook heel veel andere leuke dingen doen. Zo vinden wij het ook heel leuk om sushi te eten en te suppen! Het leven draait natuurlijk niet alleen maar om hockey.

 

 

 

 

Tot slot: wat is jouw favoriete stick en schoenen en waarom? Nicole: Ik ben al jaren een Mercian fan! Vooral sinds ze twee jaar geleden hun image hebben veranderd vind ik het helemaal geweldig. Ik speel met de Evolution 0.3 een Pro Bow met 95% Carbon. Deze stick is heerlijk om hard mee te slaan en ook voor het balgevoel. Ik hockey op de Adidas Lux. Door het sokje zitten deze schoenen wat hoger dus dat draagt wat makkelijk wanneer ik mijn zooltjes in heb. 

Melissa: Als technische speelster met als specialiteit ‘de sleeppush’ heb ik gekozen voor de CarboTec Pro Ultralight C100 X-Bow van Dita. Deze lichte stick zorgt voor een fijn balgevoel en ondanks zijn gewicht is slaan met deze stick ook geen probleem. De LGHT 700 High Footglove zijn absoluut mijn favoriete hockeyschoenen. Het sokje zorgt ervoor dat de schoen strak om je voet zit en tezamen met de buiten laag houdt hij mijn sokken tijdens de wedstrijd lekker droog.