Best Friends in hockey: Lotte Wiggers & Daphne Koolhaas

In een open selectie ontmoetten ze elkaar toen ze beiden in de C jeugd speelden. Lotte bij Hurley C3 en Daphne destijds bij Myra C1. Ze gingen als enige twee door naar de 1e selectie van de meisjes C1 van Hurley en zijn vanaf die tijd onafscheidelijk. Echte hockey vriendinnen én nog altijd teamgenoten inmiddels 2e jaars A1 bij Hurley. 

Hoe ging dat in zijn werk toen, want je bent toch eigenlijk ook concurrenten van elkaar? Klikte het meteen? Lotte: We kenden elkaar in het begin eigenlijk helemaal niet. Tijdens de open selectie hebben wij zo ook niet met elkaar ingespeeld of iets. Toen we door waren naar de 1e selectieronde waren we allebei heel blij. Tijdens deze selectie trokken we wel een beetje naar elkaar aangezien we de rest van de selectie speelsters nog niet echt kenden. Zo kwamen we wel met elkaar in contact en klikte het zeker! Daphne: Eigenlijk voelde het helemaal niet als concurrentie. Lot is spits en ik speel achter. We speelden de eerste trainingen altijd samen in en kletsten veel met elkaar over de selecties. Vooral omdat je allebei uit een ander team komt en de C1 toen heel spannend was trok je veel naar elkaar toe.

Na de selectie in C1 is het natuurlijk ook de vraag of je doorgaat naar de B en inmiddels de A samen, hebben jullie dat samen doorgenomen? Door bijvoorbeeld extra goed te trainen zodat je bij elkaar kwam, of was het afwachten wat de coach zou doen? Daphne: Lot en ik hadden het zeker af en toe over de selecties. Soms was het best spannend wie er wel en niet in zouden komen. Vooral omdat we niet echt hoogte kregen van de keuzes die de coaches gingen maken. Op zulke momenten praat je er meer over. Lotte: We hebben niet echt samen getraind, maar we hebben wel altijd een soort connectie gehad. Daphne speelt achterin en ik voorin. We maken dus wel wat afspraken over hoe we de tegenstander op het verkeerde been kunnen zetten zodat Daphne met haar rolflats de bal naar mij kan spelen in de voorhoede.

Lotte, heb je ook wel eens dat je met anderen omgaat uit je team en dat het minder goed aansluit of klikt omdat je een echte Hurleyaan bent of maakt dat niets uit? Lotte: In het begin was het een beetje wennen, maar al vrij snel maakte ik veel vriendinnen en ga ik eigenlijk met het hele team wel goed om!

Daphne, was er voor jou heel veel verschil in mentaliteit tussen Myra en Hurley en was het aansluiten anders, of was dat in die tijd niet iets waar je mee bezig was? Daphne: Voor mij was er zeker wel een verschil. Zeker in het begin. Het niveau bij Hurley lag een stuk hoger. In het begin was het voor mij dan ook zeker aanpoten. Gelukkig wende het wel snel. Bij Hurley streef je ook naar een heel ander doel dan dat ik bij Myra deed maar de mentaliteit bij Myra was niet anders dan bij Hurley. Ik ben ook niet naar Hurley toegegaan voor de gezelligheid want bij Myra heb ik ook altijd met plezier gehockeyd. Alleen toen ik hoger wilde hockeyen kon ik beter naar een andere club toe gaan. Hurley vond ik qua sfeer het meeste lijken op Myra dus daar voelde ik mij snel thuis.

Nu nog allebei MA1 maar straks? Hoe ziet jullie hockey toekomst en vooral jullie vriendschap eruit? Lotte: Mijn hockeytoekomst, afgelopen jaar heb ik vaak met Hurley dames 2 meegespeeld. Dit lijkt mij een zeer mooie uitdaging waar ik als e jaars en speelster goed kan groeien. Ooit in dames 1 spelen zou me heel gaaf lijken, maar dat zien we over een paar jaar wel, eerst ervaring op doen in hopelijk dames 2! Daphne: Na de A zou ik graag in Dames 1 komen. Ik ben ook net begonnen aan een nieuwe studie dus dat is ook even afwachten hoe dat gaat.

Ellen Hoog en Naomi van As zijn ook al vanaf de jeugd vriendinnen geworden na een selectie, wat gebeurt er als 1 van de 2 hoger gaat spelen dan de ander?

Lotte: Als 1 van ons hoger gaat spelen dan de ander denk ik dat we nog zeker contact blijven houden. We zullen allebei nog veel op Hurley aanwezig zijn om onder andere elkaar of andere teams aan te moedigen! Daphne: Lot en ik gaan sowieso contact houden en zien elkaar zeker nog op de club. Lot heeft namelijk nog wel meer familieleden op de club hockeyen en ik ook.

Lotte & Daphne; Wat is jullie ultieme hockeydroom? Lotte: Mijn ultieme hockeydroom op dit moment is om mijn debuut maken in de hoofdklasse. Daphne: Mijn ultieme hockeydroom is om alles uit mezelf te halen wat er in zit en dan kijk ik wel hoe ver ik kan komen.

Lotte/Daphne; Je hoort vaak dat er kliekjes zijn in teams, wat voor tips hebben jullie voor jonge meisjes en hun hockeyvriendinnen? Daphne: Kliekjes zullen er altijd wel blijven in een team. Gelukkig is het meestal wel zo in een meisjesteam dat je altijd wel met meerdere meiden op kan schieten. Je trekt altijd met mensen op die je het leukst vindt maar ik probeer ook met mensen om te gaan waar ik in eerste instantie niet naar toe zou trekken want uiteindelijk moet je toch één team worden. Lotte: Buiten het veld kunnen er inderdaad kliekjes ontstaan, maar probeer deze kliekjes binnen het veld te laten vervallen en als 1 team te spelen! Zo ga je beter spelen en win je meer wedstrijden!