De #Road2OVK van Eddie Simmons, trainer/coach LOHC Dames 1

 

“final seconds” 

De BG (Bondsgedelegeerde) staat…..telt af….er klinkt een hard striemend fluitsignaal. Geen promotie…..wel een uitspeelcorner.

9 seconden…tussen euforie en een verloren wedstrijd. Het verschil is groot.

Het doet mij denken aan de duitsers die op  1 seconde voor tijd de winnende maakten tegen Nieuw Zeeland op de Olympische Spelen van Rio na een achterstand. Nu ligt Weert niet zover van de Duitse grens dus misschien ligt daar de vergelijking.

Nog nooit in het voorrecht van het coachen van 16 playoffs senioren / NK-jeugdfinales heb ik het zo’n bizarre ontknoping meegemaakt. Nog nooit heb ik een nacht wakker gelegen van hockey, maar eens moet de eerste keer zijn voor alles. Het spookt door mijn hoofd…de wissels, de tactiek, had ik er wat aan kunnen doen, het scenario repeteert zich als iemand met Korsakov die het vergeet en opnieuw voor zich ziet.  

Op vraag: wat had ik anders kunnen doen? Kan ik zo snel geen antwoord geven….strandwandeling verder en eindeloos turen naar de zee vanuit beachclub de branding geeft behalve een heerlijk zeegevoel geen oplossing. Het enige antwoord…het laten wegwaaien net als de zandkorrels.

De realiteit slaat weer in als een Duitse toerist aan mij vraagt midden op het strand: Haben sie ein ladegerät fur ein Iphone?

Op naar mooie potjes met QZ, zondag 11 juni deel 1 op Leiden 12:30!